Duyurular

İçimizden Biri: Abdülhamit Ademhan

Abdülhamit Ademhan,

2010

yılında İstanbul Ticaret Üniversitesi Endüstri Mühendisliği Bölümü’ne ikincilikle yerleşti. Üretim Araştırmaları Kulübü çalışmaları çerçevesinde katıldığı sosyal sorumluluk projeleriyle yeterince kitap bulamayan pek çok öğrencinin umudu oldu. Onu ve projelerini yakından tanımak için kendisiyle bir röportaj gerçekleştirdik.

• Merhaba Abdülhamit, üniversitemiz bünyesinde sosyal sorumluluk projelerine imza atan öğrencilerden birisin, seni daha yakından tanımak istiyoruz. Nerede doğdun? Nasıl bir aileden geliyorsun? Sosyal sorumluluk projelerine nasıl başladın?

Merhaba, ben

1988

’de Diyarbakır’da 11 çocuklu bir ailenin 8. çocuğu olarak dünyaya geldim. İlk, orta ve lise eğitimimi Diyarbakır’da tamamladıktan sonra

2007

’de İstanbul Teknik Üniversitesi’nde Endüstri Mühendisliği Bölümü’ne yerleştim, bir yıl sonra dil eğitimi için Amerika Birleşik Devletleri’ne gittim. Türkiye’ye döndüğümde tekrar Öğrenci Seçme Sınavı’na girdim ve İstanbul Ticaret Üniversitesi Endüstri Mühendisliği Bölümü’ne ikincilikle yerleştim.

2010

’da üniversiteye yerleştikten sonra öğrenci kulüplerin toplantılarına ve aktivitelerine ilgi duymaya başladım. Üretim Araştırmaları Kulübü’ne katılmaya karar verdim ve burada 2 yıl boyunca arkadaşlarımızla çok keyifli çalışmalar yaptık. Kahve Arası, Eğitim Durağı, Teknik Gezi ve sosyal sorumluluk projeleri dâhil senede yaklaşık 23 etkinlik gerçekleştirdik.

• Bu etkinlikler içinde seni en çok etkileyen sosyal sorumluluk projesi hangisidir?

Bütün çalışmalarımız bize keyif verdi ama sanırım ‘Düş Kütüphaneleri’ en sevdiğim proje oldu. Zaten bir süre sonra sosyal sorumluluk ile başladığımız projemize “sosyal sorumluluk değil toplumsal zorunluluk” sloganı ile devam ettik.

• “Düş Kütüphaneleri” kulağa enteresan geliyor. Projenin detaylarını bizimle paylaşır mısın?

Kulübümüzün sponsoru olan British Eurolang Dil Kursu Genel Müdürü Ercan Çetinkaya ile yaptığımız konuşmalar sırasında “Düş Kütüphaneleri fikri ortaya çıktı. Bu projedeki amacımız klasik olarak yapılan kitap toplama kampanyaları dışında bir şeyler yapmaktı. Biz de ülkemizin dezavantajlı bölgelerinde kütüphanesi olmayan bir okula rafından bilgisayarına, kitabından bilgisayar programına kadar tam anlamıyla bir kütüphane kurmaya karar verdik. Projenin gerçekleşebilmesi için gereken raf, bilgisayar, kitapların ulaştırılması gibi zorluklar vardı önümüzde. Projemizin ihtiyaçları “Kahve Arası” konseptimiz dâhilinde çağırdığımız konuklarımız ve İstanbul Ticaret Üniversitesi tarafından karşılandı.

• Nerede ve kaç tane Düş Kütüphanesi kurdunuz? 

2011

’den beri Mardin’de 2 ve Amasya’da 3 olmak üzere 5 tane kütüphaneyi hizmete soktuk. Yakında Tekirdağ’da yeni kütüphanelerimiz hizmete girmiş olacak. Projemiz kapsamında şu ana Türkiye genelinde 5 tane kütüphane kurduk. Ayrıca proje kapsamında okullara toplamda 75 raf, 5 bilgisayar, yaklaşık 5000 kitap bağışladık.

• Kütüphane kurduğunuz okulları nasıl belirlediniz?

Projenin ilk ayağı için Mardin’i seçtik. İl Milli Eğitim Müdürlüğü ve Mardin Gençlik Konseyi ile irtibata geçerek kütüphaneleri kuracağımız okulları belirledik. Mardin’de okullardaki öğretmenler ve öğrencilerle birlikte Savur Lisesi ve Midyat 75. Yıl İlköğretim Okulu’nda toplam 2 tane kütüphane kurduk. Bu kütüphanelerden birine “İstanbul Ticaret Üniversitesi 10. Yıl Kütüphanesi” adını verdik. Geçen eğitim yılında ise yine aynı heyecan ile Amasya’da açacağımız 3 kütüphane için çalışmaya çalışma başladık.

2012

Haziran ayında tüm çalışmalarımızı tamamlayıp Amasya’ya gittik. Burada Amasya Vali Yardımcısı Sn. Suat Seyidoğlu’nu ve İl Milli Eğitim Müdürü Gıyasettin Taş’ı ziyaret edip projemizden ve yaptıklarımızdan bahsettik. Daha sonra okullardaki çalışmalarımıza başladık ve Yeşilırmak İlköğretim Okulu, Suluova Anadolu Öğretmen Lisesi ve Türk Telekom Endüstri Teknik Meslek Lisesi’ne toplamda 3 tane kütüphane kurduk.

• Bu projenin birçok ilköğretim ve lise öğrencisine faydalı olduğu kesin ama size de faydası oldu mu? Bu projeden sizin payınıza düşen ne?

Bu projede amacımız sadece kütüphane kurmak değil, kendimize de kültürel bir alt yapı sağlamaktı. Kütüphaneler için gittiğimiz yerleri gezme, farklı kültür ve yaşayış biçimlerini görme, tanıma kısacası hem kendimizi geliştirme hem de ülkemizi daha yakından tanıma fırsatımız oldu. Tüm bunların yanında kariyer anlamında da çok güzel deneyimler yaşadık.

• Kariyer anlamında yaşadığın deneyimlerden bahseder misin?

Bir keresinde kütüphaneleri kurmaya gittiğimizde önceden sipariş ettiğimiz rafların başka bir şehre gittiğini fark ettik. Açtığımız her kütüphane bize süreç yönetimi ve yaşadığımız her sıkıntı da kriz yönetimi açısından gelişmemizi sağladı. Ayrıca takım çalışmasını, düzenli ve sıkı çalışmayı bu proje içinde öğrendim diyebilirim. Sanırım bu projeler sayesinde kazandığım düzenli çalışma alışkanlığı ile yoğun kulüp faaliyetlerine rağmen hiçbir dersten kalmadım. Bu faaliyetler benim derslerimi olumsuz olarak hiç etkilemedi hatta faydası oldu diyebilirim.

• Yaşadığınız zorluklar, sıkıntılar bir yana, unutamadığın güzel bir anını paylaşır mısın?

Bu projede en unutamadığım an Mardin Midyat’taki ilkokul öğrencilerinin bize teşekkür mektubu yazdıkları andır. Mektupları o kadar samimi ve mutluluk doluydu ki, yaptığımız işin ne kadar doğru olduğunu hissettirdi bize.

• Son söz olarak ne söylemek istersin?

Öncelikle bu imkânı bizlere tanıyan İstanbul Ticaret Üniversitesi’ne, destekleri için tüm sponsorlarımıza ve emeği geçen Üretim Araştırmaları Kulübü’ndeki arkadaşlarıma teşekkür etmek istiyorum. Bu projede en az benim kadar Üretim Araştırmaları Kulübü’ndeki arkadaşlarım da çalıştı. Onlar olmadan bu proje gerçekleşemezdi. 

Teşekkürler Abdülhamit, yolun açık olsun.